Mannencirkel in Antwerpen

Drie uur, een cirkel, en genoeg tijd om iets te zeggen dat je niet had voorbereid.

We beginnen met een korte landing: enkele rekoefeningen, een ademhalingsoefening of een meditatie. Daarna volgt een ronde die we “het weer” noemen — daarin zeg je vrij waar je mee zit, wat er tegenzit of net goed loopt. Dat is geen voorstelrondje; het krijgt bewust de tijd, en vaak ligt daar al waar de avond naartoe gaat.

Na een korte pauze gaat de tweede ronde dieper, meestal op het thema van die avond. Ligt er iets zwaarders in de kring, dan gaat dat voor. We sluiten af met een korte ronde, en om 21u45 staan we buiten.

Wat een man inbrengt, blijft in de cirkel. Er wordt niet teruggekomen op wat je vertelde, tenzij jij het weer opneemt. Er wordt niet geadviseerd, tenzij je erom vraagt. Dat en de andere afspraken in de cirkel nemen we bij de start van elke avond kort door.

Misschien herken je hier iets in.

Je hoeft je niet in alles te herkennen. Eén zin volstaat.

• Je wil iets kunnen zeggen zonder dat iemand het meteen oplost. Want je weet dat je het uiteindelijk zelf zal moeten doen.
• Er is iets dat blijft terugkomen — op je werk, thuis, of in jezelf — en je hebt er intussen woorden voor, maar het blijft vaag en schuift niet op.
• Je ziet je vrienden graag, maar het gesprek gaat over van alles behalve over wat eronder ligt.
• Je merkt dat je dingen doet zoals je ouders ze deden, en je weet niet of je dat wil.

Ervaring met cirkels of therapie is niet nodig.